Porady

W 2012 r. upłynie 10 lat od wyroku zasądzającego na moją rzecz poważną kwotę pieniężną. Dłużnik posiada mieszkanie spółdzielcze, w którym nie zamieszkuje jednak opłaca je w spółdzielni, wymienia okna, drzwi,itp. Egzekucja nie jest skuteczna. U komornika dłużnik oświadcza, że nie ma żadnych dochodów i utrzymują go niepracujące dorosłe dzieci. Z moich wiadomości chcą to mieszkanie wykupić, a potem sprzedać.
Co mogę zrobić w sprawie?

Piotr

Szanowny Panie,

Z Pana pytania wynika, że w kwestii zapłaty zasądzonej na Pana rzecz kwoty trwa postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, że nie powinien się Pan obawiać, iż Pana roszczenie ulegnie przedawnieniu.

Jako, że Pana roszczenie wynika z orzeczenia sądu to zastosowanie do terminu przedawnienia będzie miał przepis art. 125 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu.

Stosownie do art. 123 § 1 KC, bieg przedawnienia przerywa się:

1. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia
2. przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje
3. przez wszczęcie mediacji

Według art. 124 § 1 KC, po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo.
§ 2 art. 124 KC wskazuje, iż w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.

Powyższe oznacza, że złożenie wniosku o egzekucję do komornika spowodowało przerwanie biegu przedawnienia, a w czasie trwania postępowania egzekucyjnego przedawnienie nie biegnie.
Przedawnienie zacznie biec na nowo jeżeli postępowanie egzekucje zostanie zakończone, np. w chwili jego umorzenia.
Złożenie ponownego wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje, że bieg przedawnienia ponownie zostanie przerwany.

Dopóki roszczenie nie przedawni się to istnieje możliwość wyegzekwowania świadczenia. Oczywiście to czy zasądzona kwota może być wyegzekwowana zależy od tego czy dłużnik posiada majątek nadający się do egzekucji. Jeżeli dłużnik takiego majątku nie posiada to egzekucja będzie skuteczna.

Z pytania wynika, że dłużnikowi przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego. Polskie prawo przewiduje dwa typu prawa spółdzielczego do lokalu: lokatorskie i własnościowe.

Stosownie do przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.)

1. przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni (art. 9 ust. 1 ustawy)
2. przez umowę o ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład budowlany oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni (art. 17¹ ust.  1 ustawy – z tym, iż przepis ten obowiązywał do dnia 31 lipca 2007 r., po tej dacie nie ma możliwości ustanawiania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa własnościowe ustanowione przed tą datą nadal obowiązują)

To jakie prawo spółdzielcze do lokalu posiada dłużnik jest bardzo istotne. 

Wierzyciel nie może prowadzić egzekucji ze spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.
Natomiast dopuszczalna jest egzekucja ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W tym względzie przepis art. 17² ust. 1 ustawy wskazuje, iż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu jest prawem zbywalnym, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Jest ono ograniczonym prawem rzeczowym.

Jeżeli więc dłużnik posiada spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu to nie może Pan skierować egzekucji do tego prawa.

Pana dłużnika ma w stosunku do spółdzielni mieszkaniowej roszczenie o przeniesienie  na jego rzecz własności lokali. Art. 12 ust. 1 ustawy wskazuje, iż na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1. spłaty przypadającej na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego spółdzielni wraz z odsetkami, a jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków - spłaty przypadającej na ten lokal części umorzenia kredytu w kwocie podlegającej odprowadzeniu przez spółdzielnię do budżetu państwa
2. spłaty zadłużenia z tytułu opłat

Gdyby dłużnik wystąpił z żądaniem przeniesienia na niego prawa własności lokalu i stałby się właścicielem mieszkania to Pan jako wierzyciel mógłby złożyć wniosek o egzekucję z prawa własności nieruchomości. W toku egzekucji uzyskałby Pan zwrot zasądzonej kwoty.

Jednak dopóki dłużnik nie stanie się właścicielem mieszkania nie może ono być zajęte w toku egzekucji.

W Pana sprawie należy wskazać, iż co prawda spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu nie może być przedmiotem egzekucji, to przedmiotem egzekucji komorniczej może być wkład mieszkaniowy związany ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu.
Wkład mieszkaniowy to kwota jaką członek spółdzielni musi wnieść do spółdzielni w związku z ustanowieniem na jego rzecz spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, w wysokości odpowiadającej różnicy między kosztem budowy przypadającym na jego lokal, a uzyskaną przez spółdzielnię pomocą ze środków publicznych lub z innych środków uzyskanych na sfinansowanie kosztów budowy lokalu.

W sprawie należy pamiętać, iż roszczenie o zwrot wniesionego wkładu mieszkaniowego, jakie przysługuje członkowie spółdzielni, powstaje dopiero w przypadku utraty członkostwa w spółdzielni, co jest równoznaczne z wygaśnięciem spółdzielczego lokatorskiego prawo do lokalu. Jak wskazuje bowiem art. 27 § 2 ustawy  z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.) wierzyciel członka może uzyskać zaspokojenie z jego udziałów dopiero z chwilą ustania członkostwa
Dopiero kiedy roszczenie o zwrot wkładu mieszkaniowego stanie się wymagalne wkład może być zajęty na poczet egzekucji.

W celu zaspokojenia swoich wierzytelności Pan jako wierzyciel członka spółdzielni może sam doprowadzić do tego, że członkostwo Pana dłużnika w spółdzielni ustanie.
Stosownie bowiem do § 3. Jeżeli egzekucja z innego majątku członka okaże się bezskuteczna, a przepis szczególny nie stanowi inaczej, wierzyciel członka może skierować egzekucję do wniesionych przez członka wkładów. W takim wypadku roszczenie członka o zwrot wkładów lub ich równowartości staje się wymagalne po upływie sześciu miesięcy od dnia zajęcia wkładów, chyba że wymagalność tego roszczenia nastąpiła wcześniej na podstawie innych przepisów.

Aby móc prowadzić egzekucję z wkładu mieszkaniowego egzekucja prowadzona przeciwko dłużnikowi z innych składników majątku musi być bezskuteczna.

Jak wskazuję przepisy ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w przypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia, o ile bliscy byłego członka nie skorzystają z roszczenia o ustanowieni na ich rzecz prawa do lokalu, ogłasza nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia opróżnienia lokalu, zgodnie z postanowieniami statutu, przetarg na ustanowienie odrębnej własności tego lokalu, zawiadamiając o przetargu w sposób określony w statucie oraz przez publikację ogłoszenia w prasie lokalnej. Pierwszeństwo w nabyciu lokalu mają członkowie, którzy nie mają zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i zgłoszą gotowość zawarcia umowy o ustanowienie i przeniesienie odrębnej własności tego lokalu. W przypadku zgłoszenia się kilku uprawnionych, pierwszeństwo ma najdłużej oczekujący. Warunkiem przeniesienia odrębnej własności lokalu na takiego członka jest wpłata wartości rynkowej lokalu (art. 11 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych).

Zgodnie z art. 11 ust. 2¹ ustawy, w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia wypłaca osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu. Przysługująca osobie uprawnionej wartość rynkowa nie może być wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię zgodnie z postanowieniami statutu.
Kwota jaka będzie przysługiwała członkowi spółdzielni może nie odpowiadać wartości rynkowej lokalu. Stosownie bowiem do przepisu art. 11 ust. 2² ustawy, z wartości rynkowej lokalu potrąca się przypadającą na dany lokal część zobowiązań spółdzielni związanych z budową,  w tym w szczególności niewniesiony wkład mieszkaniowy. Jeżeli spółdzielnia skorzystała z pomocy uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków, potrąca się również nominalną kwotę umorzenia kredytu lub dotacji, w części przypadającej na ten lokal oraz kwoty zaległych opłat na rzecz spółdzielni, a także koszty określenia wartości rynkowej lokalu.

Należna byłemu członkowi spółdzielni kwota, po dokonanych potrąceniach, o których mowa powyżej, może być zajęta w toku egzekucji prowadzonej przez komornika.

Możliwość zaspokojenia się z wkładu wniesionego przez członka spółdzielni powstanie z chwilą opuszczenia przez niego lokalu. Wypłata może nastąpić dopiero po opróżnieniu lokalu przez osoby, które go dotychczas zajmowały.

Nawet jeżeli w toku egzekucji z wkładu związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu nie zostanie uzyskana pełna kwota zadłużenia, to często wszczęcie postępowania z wkładu mieszkaniowego (o ile jest taka możliwość) jest skutecznym środkiem zmobilizowania dłużnika do wywiązania się ze zobowiązania (najbardziej mobilizująca jest wizja utraty mieszkania i eksmisji).

Sprawa będzie bardziej skomplikowana jeżeli Pana dłużnik pozostaje w związku małżeńskim, a prawo do lokalu spółdzielczego wchodzi w skład majątku wspólnego małżeńskiego. Jak wskazuje przepis art. 9 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego może należeć do jednej osoby albo do małżonków.
W takiej sytuacji egzekucja z wkładu mieszkaniowego lub z wykupionego już przez małżonków prawa do mieszkania możliwa będzie jeżeli egzekucja będzie mogła być skierowana przeciwko obojgu małżonkom.
Jeżeli dłużnikami są oboje małżonkowie to egzekucja z przypadającego im wkładu mieszkaniowego będzie możliwa już teraz.

Z Pana pytania wynika, że zobowiązanie powstało przed 2005 r. Jest to istotne w przypadku kiedy dłużnik pozostaje w związku małżeńskim i wspólności ustawowej małżeńskiej, ponieważ właśnie w 2005 r. miała miejsce nowelizacja przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, również w zakresie odpowiedzialności małżonków za zobowiązania.

Jak wskazują przepisy (art. 5 ust. 5) ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1691) przepisy KRO sprzed daty wejścia w życie nowelizacji stosuje się do:

1. oceny skutków czynności zobowiązujących lub rozporządzających małżonków i ich odpowiedzialności za zobowiązania sprzed wejścia w życie ustawy
2. wyłączenia lub ograniczenia odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zobowiązanie jednego małżonka powstałe przed wejściem ustawy w życie
3. podziału majątku wspólnego małżonków i do zwrotu wydatków i nakładów dokonanych z majątku wspólnego na majątek osobisty lub z majątku osobistego na majątek wspólny, jeżeli wspólność majątkowa małżeńska ustała przed wejściem ustawy w życie.

Jeżeli roszczenie powstało przed wejściem w życie ustawy, egzekucję prowadzi się według przepisów dotychczasowych (art. 5 ust. 6).

Jeżeli spółdzielcze prawo do lokalu przypada obojgu małżonkom, egzekucja w wkładu będzie możliwa jeżeli uzyska Pan klauzulę wykonalności również przeciwko małżonkowi dłużnika.

Art. 41 § 1 KRO, w brzmieniu sprzed 20 stycznia 2005 r., wskazuje, iż zaspokojenia z majątku wspólnego może żądać także wierzyciel, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków.
Według § 2 art. 41 KRO, jeżeli jednak wierzytelność powstała przed powstaniem wspólności ustawowej albo jeżeli dotyczy ona odrębnego majątku jednego z małżonków, wierzyciel może żądać zaspokojenia tylko z odrębnego majątku dłużnika oraz z wynagrodzenia za pracę lub za usługi świadczone osobiście przez dłużnika, jak również z korzyści uzyskanych przez dłużnika z jego praw autorskich twórcy, praw twórcy wynalazku, wzoru lub projektu racjonalizatorskiego.
§ 3 art. 41 KRO wskazuje, iż sąd może ograniczyć lub wyłączyć możliwość zaspokojenia się z majątku wspólnego przez wierzyciela, którego dłużnikiem jest tylko jeden z małżonków, jeżeli ze względu na charakter wierzytelności albo stopień przyczynienia się małżonka będącego dłużnikiem do powstania majątku wspólnego - zaspokojenie z majątku wspólnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Wierzyciel małżonka nie może w czasie trwania wspólności ustawowej żądać zaspokojenia z udziału, który w razie ustania wspólności przypadnie temu małżonkowi w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 41 § 4 KRO).

Tak więc to czy będzie mógł Pan egzekwować należność z majątku wspólnego małżeńskiego, z wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu do którego uprawnieni są oboje małżonkowie, uzależnione jest przede wszystkim od tego jaka była podstawa powstania wierzytelności i czy powstała ona w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej.

Jeżeli charakter wierzytelności wskazuje, że może Pan ubiegać się o egzekucję z majątku wspólnego małżonków to może Pan wystąpić do sądu z wnioskiem o wszczęcie postępowania o nadanie przeciwko małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przeciwko małżonkowi-dłużnikowi. Ten wniosek może Pan złożyć na podstawie art. 787 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu sprzed 20 stycznia 2005 r.
Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt. III CZP 77/2008 (OSNC 2009/7-8 poz. 114) mówi, iż jeżeli zobowiązanie dłużnika pozostającego w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej powstało przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2004 r. Nr 162 poz. 1691), do postępowania o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu sprzed tej nowelizacji.

Przepis art. 787 § 1 KPC w poprzednim brzmieniu, wskazywał, iż tytułowi egzekucyjnemu, wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim, sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi, z ograniczeniem jednak jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową. Przed nadaniem klauzuli wykonalności sąd wysłucha małżonka dłużnika.
Według § 2 art. 787 KPC, w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności sąd, na wniosek małżonka dłużnika, orzeka również o ograniczeniu lub wyłączeniu możliwości zaspokojenia się przez wierzyciela z majątku wspólnego.

Nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika będzie miało ten skutek, że będzie można prowadzić egzekucję ze wszystkich składników wchodzących w skład małżeńskiej wspólności ustawowej, bez względu na to, do którego z małżonków one należą. Małżonka, który nie jest dłużnikiem osobistym, wiąże bowiem z wierzycielem stosunek wynikający z istoty wspólności majątkowej.
Zgodnie z § 2 art. 787 KPC , sąd w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu przeciwko małżonkowi dłużnika może badać nie tylko formalne warunki jej nadania, ale także przesłanki merytoryczne. Sąd może badać ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności z majątku wspólnego prowadzonego na wniosek małżonka dłużnika.  Małżonek dłużnika może powoływać się np. na to, że ze względu na charakter wierzytelności albo stopień przyczynienia się małżonka będącego dłużnikiem do powstania majątku wspólnego - zaspokojenie z majątku wspólnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Ewentualny wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, stosownie do przepisu art. 781 § 1 KPC powinien Pan wnieść do sądu I instancji, który w Pana sprawie wydał orzeczenie.
Opłata od wniosku o wydanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, stosownie do art. 71 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wynosi 50 zł.

Jeżeli Pana dłużnik pozostaje w małżeństwie, a prawo spółdzielcze lokatorskie należy do obojga małżonków, w sytuacji uzyskania klauzuli wykonalności również przeciwko małżonkowi dłużnika, mógłby Pan wszcząć postępowanie egzekucyjne z wkładu mieszkaniowego (o ile egzekucja z innych praw przynależnych małżonkom byłaby bezskuteczna).
Jeżeli nie uda się Panu uzyskać klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, a prawo spółdzielcze do mieszkania przypada im dwojgu wspólnie, to wówczas egzekucja z wkładu nie będzie możliwa.

W takiej sytuacji, w przypadku wykupienia przez małżonków mieszkania i ustanowienia na ich rzecz prawa własności mieszkania, nie będzie możliwa również egzekucja z prawa własności mieszkania wchodzącego w skład majątku wspólnego małżeńskiego.
Jak już bowiem powyżej wskazywałem, stosownie do przepisu art. 41 § 4 KRO (w brzmieniu sprzed 20 stycznia 2005 r.), wierzyciel małżonka nie może w czasie trwania wspólności ustawowej żądać zaspokojenia z udziału, który w razie ustania wspólności przypadnie temu małżonkowi w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Podobne uregulowanie zawarte jest w obecnie obowiązującym art. 42 KRO stosownie do którego, wierzyciel małżonka nie może w czasie trwania wspólności ustawowej żądać zaspokojenia z udziału, który w razie ustania wspólności przypadnie temu małżonkowi w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Gdyby okazało się, że nie może Pan prowadzić egzekucji z majątku wspólnego małżeńskiego dłużnika (gdyby sąd oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika) to mógłby Pan żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej małżeńskiej.
Art. 52 § 1a KRO wskazuje bowiem, iż ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej może żądać także wierzyciel jednego z małżonków, jeżeli uprawdopodobni, że zaspokojenie wierzytelności stwierdzonej tytułem wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków.

Gdyby uzyskał Pan orzeczenie o rozdzielności majątkowej małżeńskiej to w przypadku gdyby sąd wcześniej odmówił nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, w przypadku nabycia przez małżonków prawa własności mieszkania, mógłby Pan prowadzić egzekucję z przypadającego dłużnikowi udziału we własności tego mieszkania.

Pozew o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej należy wnieść do sądu, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda (art. 41 KPC).
Opłata od pozwu o ustanowienie rozdzielności majątkowej jest stała i zgodnie z art. 27 pkt 6 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wynosi 200 zł.

Tak więc w pierwszej kolejności, jeżeli egzekucja zasądzonego świadczenia jest bezskuteczna, powinien Pan podjąć kroki w celu uzyskania możliwości egzekucji z wkładu mieszkaniowego (o ile przysługujące prawo do lokalu nie jest spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu, w takim wypadku może skierować Pan wniosek o egzekucję z tego prawa do lokalu) – jeżeli dłużnik nie pozostaje w związku małżeńskim lub spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nie przypada małżonkom może Pan złożyć u komornika wniosek o egzekucję w wkładu mieszkaniowego. Jeżeli prawo przypada małżonkom powinien Pan rozpatrzyć możliwość uzyskania klauzuli wykonalności również przeciwko małżonkowi dłużnika.

Jeżeli egzekucja z wkładu nie jest możliwa to powinien Pan oczekiwać, aż dłużnik wykupi mieszkanie na własność. Z tym, iż jeżeli nie jest możliwa w Pana przypadku egzekucja z majątku wspólnego małżeńskiego powinien Pan podjąć starania o ustanowienie w małżeństwie dłużnika przymusowego ustroju rozdzielności majątkowej.
Ustanowienie rozdzielności majątkowej będzie również konieczne jeżeli dłużnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu i wchodzi ono do majątku wspólnego małżeńskiego i nie jest możliwe nadanie orzeczeniu sądu klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika.

Z poważaniem,

Łukasz Obrał
Serwis prawo-porady.pl

Stan prawny na dzień 17.12.2011 r.